Dag 219: lunchboot

Zondag met de schoonfamilie een lunchboottocht gemaakt in Alphen aan den Rijn. Het liedje “Talking Bear Mountain Picnic Massacre Blues” van Bob Dylan zat steeds in m’n hoofd.

"Bring the wife and kids
Bring the whole family.
Yippee!"

We reden als gekken om niet te laat te komen. De boot wachtte al en ik wist nog niet wat ons te wachten stond. Maar ik had nogal honger en het kon me op dat moment eigelijk ook niet zoveel schelen.
Toen m’n vriendin en ik over de loopplank liepen bleken er 6000 mensen binnen te zitten.
Iedereen had een kaartje voor de lunchboot.
Ik dacht nog van: ach het is een grote boot en hoe meer mensen hoe meer vreugd, maar eenmaal onderweg bleek de boot toch te vol te zitten.
De lunchboot begon langzaam te zinken en de mensen werden onrustig
Paniek ontstond alom. Mensen krioelden in het rond, en klampten zich aan elkaar vast. M’n vriendin was nergens te vinden.
Honden blaften, babies huilden, vrouwen krijsten en vuisten vlogen in het rond,
Ik werd tegen de grond gedrukt en heen en weer geduwd. Overal hoorde ik mensen schreeuwen.
Het enige wat ik me vanaf dan kan herinneren is dat ik wakker werd op de kade. Met een opengebarsten hoofd, versplinterde voeten, een opengescheurde maag, naakt, maar…levend.
Alsof ik opstond uit mijn graf stond ik op, at wat aangespoelde broodjes en vond m’n lieve vriendin terug. Samen strompelden we terug naar onze Peugeot 204.

Nu maakt het mij allemaal niets uit, als u een trip op een lunchboot wil maken dan is dat uw zaak. Maar laat mij erbuiten. Ik wil er namelijk nooit meer iets mee te maken hebben.
Ik heb al m’n lunchboot zin verloren, en liever lunch ik gewoon in mijn keuken. In de badkamer desnoods.
Lunchboten. De mensen die die onzin bedenken om er zelf beter van te worden, die geld uit onze zakken kloppen ten kostte van alles, laten we al die mensen naar Alphen aan den Rijn sturen en op een boot zetten. Op de lunchboot.
Thanks a lot Bob en Peter!

Melle de Boer

Labels:

7 Reacties

29 augustus, 2006 20:11, Anonymous Anoniem schreef...

Dag Melle, ik vroeg me na het lezen van jouw stuk af of dit je echt was overkomen (kon me niet voorstellen, omdat ik er niets over heb gehoord, maar dat zegt op zich niets) of dat je er een diepere bedoeling mee had die ik niet mee kreeg?

 
30 augustus, 2006 12:43, Blogger zion pentecostal schreef...

mooi verhaal met een bijbelse sfeer.

 
30 augustus, 2006 18:38, Anonymous Anoniem schreef...

de bijbel heeft zichzelf zo'n beetje alle rampen toegeëigend. Dat is om het volk bang en beverig te houden.

 
30 augustus, 2006 19:14, Blogger zion pentecostal schreef...

@paul broekhuis: wie? de bijbel?

"Alsof ik opstond uit mijn graf stond ik op, at wat aangespoelde broodjes en vond m'n lieve vriendin weer terug."

Schitterend. Heeft Melle misschien een blog met meer van dit leuks?

 
30 augustus, 2006 23:07, Blogger zion pentecostal schreef...

Aha, gezien: smutfish.

Doet wel denken aan www.ivovictoria.com

 
31 augustus, 2006 12:04, Blogger melle schreef...

Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

 
02 september, 2006 20:23, Blogger zion pentecostal schreef...

'lunchboot' schrijfstijl bedoel ik.

 

Een reactie posten

<< Home